خانه / متن و نوشته / آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری
آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری
آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری

آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری

آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری :

چهارشنبه سوری یکی ازسنت های قدیمی ما ایرانیان است که در زمان های گذشته در حد یک آتش بازی مختصر در نقاط از پیشتعیین شده اجرا می گردید و هدف نهایی آن پاک سازی محیط زندگی و برطرف نمودن کدورت های فی مابین اقوام بود تا به هنگامفرارسیدن عید نوروز با دلی پاک و به دور از هرگونه کینه توزی و خصومت شروع سال جدید را جشن بگیرند.متاسفانه در سال های اخیر مراسم سنتی و زیبای این شب رنگ دیگری به خود گرفته و تبدیل به بازی های خطرناک با مواد منفجرهو محترقه گردیده است. آتش زدن بوته های خشک و پریدن از روی آتش به تجمع جوانان در خیابان ها، آتش زدن فشفشه و منفجرکردن ترقه و پرتاب سیگارت تبدیل شده است که می تواند خطرات متعددی را برای بسیاری ازهموطنان عزیزمان به دنبال داشتهباشد.آمار ها نشان میدهند که 48درصد آسیب دیدگان چهارشنبه سوری در گروه سنی 10تا 20سال قرار دارند و بیشترین گروه ( بیشاز 34درصد آسیبدیدگان،) دانش آموزان بوده اند ، لذا آسیبهای ناشی از مواد محترقه و منفجره یا آتش افروزی چهارشنبه سوری،تهدیدی جدی برای سلامتی افراد (خصوصاً کودکان و نوجوانان) است و هرگونه بی توجهی به نکات ایمنی و سهل انگاری در برپاییمراسم چهارشنبه سوری می تواند زیان های جانی و مالی سنگین و غیر قابل جبرانی را در پی داشته باشد.یکی از عوامل ضروری برای پیشگیری از حوادث و اتفاقات، ارتقای سطح آگاهی مردم و خصوصاً گروههای در معرض خطر است.

تاریخچه چهارشنبه سوری :

آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری :
آیا چهارشنبه سوری یک بدعت است؟ | چگونگی پیدایش چهارشنبه سوری | تاریخچه چهارشنبه سوری

چهارشنبه سوری ، بدعتی در تاریخ کهن ایران
در خصوص پیدایش جشن چهارشنبه سوری برخی محققان معتقدند این جشن یادگار و بازمانده از داستان گذشتن سیاوش از آتش است که طبق یک رسم کهن برای اثبات بی گناهی مرسوم بوده است و به نام وزنگه یعنی آزمایش ایزدی اجرا می شده است. در این داستان سیاووش برای اثبات بی گناهی و پاکدامنی خود ، چهارشنبه پایانی سال 1013پیش از میلاد ، از میان خرمن آتش با اسبش به سلامت می گذرد و هرساله در چنین روزی ، یعنی آخرین شب چهارشنبه سال ، مردم برای دفاع از عفت و پاکدامنی سیاووش از آتش می گذشتند. پس از ورود اسلام و سلطه اعراب به ایران ، این جشن به نام چهارشنبه سوری معروف شد و روزی مشخص برای آن در نظر گرفته شد . یکی از علل مطرح در این زمینه ، منحوس بودن چهارشنبه در نزد اعراب است و مهم تر اینکه اصلا در تقویم ایرانیان ، روزی به اسم چهارشنبه وجود نداشته است.

اهمیت چهارشنبه سوری :

جشن سوری یادآور گوشه ای از تاریخ کهن این آب و خاک است. در کتاب بخارا آمده است منصور بن نوح ، از شاهان سامانی ، درنیمه نخست سده چهارم هجری ، این جشن را برگزار می کند که سبب آتش سوزی در قصر او نیز می شود. جای خوشبختی استکه ما ایرانیان با گذشت این همه سال، جشن سوری را هر ساله به شکل ها و گونه های مختلف و ادغام شده در فرهنگی ایرانی اسلامیبرگزار می کنیم، درحالی که شواهد نشان از رو به فراموشی رفتن اصل این جشن مفرح و بزرگ دارد ؛ تحریفی که جشن سوری را بهجشنواره ای جدید اما بی ریشه تبدیل کرده است.در گذشته های نه چندان دور و پس از ورود اسلام به ایران ، مردم برای هماهنگ کردن فرهنگ با اعتقادهای دینی شان و برای رونقبخشیدن به این آداب و رسوم زیبا ، مراسمی تفریحی به آن الحاق کرده اند و آن را بنا بر گویش خود به نام های مختلفی چون گول ، چارشمبه (اردبیل)، گوله گوله چارشمبه (گیلان)، کوله چووارشمبه (کردستان)، چووارشمبه کولی (قروه، نزدیک سنندج)، و چارشمبه،سرخی (اصفهان) می نامیدند.